Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7242 K.2025/15990

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverene ait ev hizmetinde 01.01.1995 – 15.02.2013 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; İş Kanunu hükümleri uyarınca bir hizmet olmadığından dolayı, olmayan bir hizmetin tespitinin de mümkün olmayacağını, davacının oğlu ...'nın davalı ve eşinin ihtiyaçlarını gidermek üzere, biri tam zamanlı biri de haftada üç gün olmak üzere iki bakıcıyı görevlendirdiğini ve bu kişilerin sigorta işlemlerini yaptırdığını, davalının hiçbir zaman hiç bir nam veya isim altında işveren sıfatın haiz olmadığını, davanın özellikle son beş yıldan önceki kısmının zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, davacı ile davalı arasında iş akdi bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.03.2016 tarih ve 2013/95 - 2016/131 E.K kararı ile; davanın kısmen kabulü ile davacının 01.01.1995-01.02.2013 tarihleri arasında aylık 14 gün ve 2013 yılı Şubat ayında 7 gün olmak üzere toplam 3045 gün işçi olarak çalıştığının tespitine ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunması üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 01.03.2018 tarih ve 2016/11290 - 2018/1948 E.K. sayılı kararı ile; "...

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davanın 2013 tarihinde açıldığı, işe giriş bildirgesinin verilmediği, davacı ve davalı tanıklarının dinlendiği, davacı tanığı haftanın 3 günü kendisinin haftanın 3 günü de davacının çalıştığını beyan ettiği, davacının ev hizmetlerinde kesintisiz çalıştığını iddia ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının ayda on dört gün çalıştığı kabul edilerek karar verilmişse de uyuşmazlık konusu dönem 01.01.1995 - 15.02.2013 tarihleri arası olup 5510 sayılı Kanun'da 01.04.2015 tarihli değişiklikten önce olması karşısında, haftanın yarısından fazlasında ev hizmetlerinde çalışmayanların sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, sonuçta sigortalı sayılamayacakları açıktır.

Yapılacak iş, davacının, davalı işyerinde haftanın yarısından fazlasını ev hizmetlerinde çalışarak geçirip geçirmediğini araştırmak; davalının konutuna yakın işyerlerinde çalışması kayıtlara geçmiş çalışanları, apartman komşularını, çalışmanın geçtiği apartmanda başka dairelerde benzer şekilde ev hizmetlerinde çalışanları tespit etmek,

çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra tüm delilleri bir arada değerlendirerek yukarıda yapılan açıklamalar ışığı altında sonucuna göre karar vermekten ibarettir." şeklindeki gerekçeyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 02.02.2021 tarih ve 2018/189 - 2021/46 E.K. sayılı kararı ile bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda bir önceki kararında olduğu gibi, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren yanında 01.01.1995-01.02.2013 tarihleri arasında ayda 14 gün ve 2013 yılı Şubat ayında 7 gün olmak üzere toplam 3045 gün çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunması üzerine Daire'nin 28.09.2021 tarih ve 2021/7389 - 2021/11105

E.K. sayılı kararı ile; "... bozma gereği yerine getirilmeden hüküm kurulmuş olduğundan, hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu, bu itibarla, ilk bozma çerçevesinde davacının, davalı işyerinde haftanın yarısından fazlasını ev hizmetlerinde çalışarak geçirip geçirmediği araştırmalı, davalının konutuna yakın işyerlerinde çalışması kayıtlara geçmiş çalışanları, apartman komşuları, çalışmanın geçtiği apartmanda başka dairelerde benzer şekilde ev hizmetlerinde çalışanları zabıta marifetiyle tespit edilmeli,

çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını alınmalı ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir." şeklindeki gerekçeyle karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 26.02.2025 tarih ve 2021/170 - 2025/40 E.K. sayılı kararı ile bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamında toplanan deliller ve tanık beyanları ile davacının çalışmasının sabit olduğunu belirterek, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen kararın bozulmasını istemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Mahkeme kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.