Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7251 K.2025/11794

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 15.01.2025 tarihli ve 2024/10877 Esas, 2025/679 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; davacının 15.6.2009-3.1.2020 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ettiği, davacının, anne ve babasının evinde pazartesi ve cuma olmak üzere haftada 2 gün çalıştığını, ... işçi emeklisi, eşi ... da ev hanımı olduğunu, tanıkların da teyit ettiğini, ... memur emeklisi olup bakıcı/yardımcı ücretini ödemesinin mümkün olmadığını, davacı tanıkların beyanı esas alınmış olup beyanları çelişkili olduğunu, mahkeme resen araştırma yükümlüğünün bulunduğunu, davanın hiç bir tereddüte yol açmayacak şekilde ispatlanması gerektiği, maddi hata yapıldığını belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı ... vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.