Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7502 K.2025/15279

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının oğlu ..., davalı ... ve Tic.Ltd.Şti.’de vardiya müdürü olarak çalışmakta iken, 23.03.2018 tarihinde sevk ve idaresindeki ... plakalı motosikletle 34... plakalı aracın çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında vefat ettiği, ...

Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/325 E. sayılı dosyası üzerinden kazaya sebebiyet veren sürücü, araç sahibi ve sigorta şirketi aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı talepli dava açıldığın, destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda, ... ...'ın aylık ücretinin SGK’ya asgari ücret üzerinden bildirilmesi nedeniyle ücreti asgari ücret kabul edilerek hesaplamada asgari ücret esas alındığının, müteveffanın ücretin asgari ücretten yüksek olduğu belirtilerek gerçek ücretinin tespiti ile davanın kabulüne, ...’ın,

iş yerindeki tüm çalışma sürecine ilişkin sigorta primine esas kazanç miktarlarının ve davalı işveren tarafından eksik bildirilen kısımlarının tespiti ile davalı işveren tarafından tamamlanmasına, dava masrafları ile ücreti vekaletin karşı tarafa tahmiline karar verilmesi talep edilmektedir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davacıların oğlu ...'ın çalışma süresince SGK primlerinin tam olarak ödendiğini, 06.02.2018-23.03.2018 tarihleri arasında çalıştığını, ücreti asgari ücret olarak anlaştıklarını, ödemenin bu şekilde yapıldığını, fazlaya dair ödeme var ise bu ödemeler iyi niyetli bir şekilde müvekkil işverenin yarımı olarak yapılmış olduğu ödemeler olup maaş ödemesi olmadığını, açılmış olan davanın haksız olduğu belirtilerek davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretin karşı tarafı yükletilmesine karar verilmesi talep edilmektedir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, davacıların iddialarının hukuki mesnetten yoksun olduğunu, davanın 5 yıllık hak düşürücü süreye uğramış olduğunu, davanın Kurum açısından reddi gerektiğini, davanın sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddi ile yargılama giderlerinin ve vekalet ücretin davacı taraf tahmiline karar verilmesi talep edilmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında: "Davanın kabulü ile ... ...'ın sigorta hizmet cetvelinde bildirilen günler için prime esas kazançlarının eksik bildirildiğinin tespiti ile Kuruma bildirilmesi gereken gerçek prime esas kazancının; -06.02.2018 - 28.02.2018 döneminde 23 gün çalışması karşılığı brüt 3.343,41 TL, -01.03.2018 - 23.03.2018 döneminde 23 gün çalışması karşılığı brüt 3.343,41 TL, olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Hüküm: Yukarıda açıklanan nedenlerle, I-Davalıların istinaf başvurusunun ayrı ayrı kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 bendi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, II-Davanın Esası Hakkında 1-Konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuştur. Temyiz dilekçesinde: A.Davalı Kurumun istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinde Kurumun 2020 tarihli tespitinden bahsedilmediği ve davanın reddinin savunulduğu görülmesine rağmen yargılama sonuçlanıncaya kadar da bildirilmediği gözetildiğinde Kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiğini, kararın bozulmasını savunmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir. 1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR