Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8231 K.2025/15112

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ...Sağlık Kurulunca verilen raporda sürekli iş göremezlik oranının %10 olarak tespit edildiğini, kontrol muayenesinde de aynı orana karar verildiğini, raporlar arasında çelişki olduğunu, ... Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen %10 sürekli iş göremezlik oranını kabul etmediklerini belirterek, müvekkilinin maluliyet oranının yeniden tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maluliyet oranının %10 olarak belirlendiğini, kontrol muayenesi için 19/09/2017 tarihli dilekçe ile sevkinin yapıldığını ve daha önce tespit edilen %10 sürekli iş göremezlik oranının değişmediğine karar verildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı şirket vekili cevap dilekçesi özetle; davacının ... İş Mahkemesinin 2015/646 esas sayılı dosyasında meslekte kazanma gücü kaybı oranının %23,2 olarak belirlendiğini, karara itiraz etmediği dikkate alınarak söz konusu oranla bağlı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "... 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95 inci maddesinde sürekli iş göremezlik tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır.

Buna göre, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli.

Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece Kurum Sağlık Kurul raporu, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurul raporu ile 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkeme kararı sonrası Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin değiştiği, yeni Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin 28.09.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe girdiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde öngörülen prosedüre uygun olarak araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine ilişkin karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü gerektiğini beyanla karara karşı temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş göremezlik oranın tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR