Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8541 K.2025/12994

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.04.2018 de şirketin iş yeri gece kulübünde meydana gelen silahlı çatışmada davacının yaralandığını, 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/627 esas sayılı dosyasında yargılamanın sürdüğünü, olayın mesai saatleri içerisinde ve görev sırasında meydana geldiğini , isabet eden kurşunun omurilik kemiği üzerinde kaldığını, SGK'ya bildirim yapılmadığını, bu sebeple gelir de bağlanmadığını belirterek 14.04.2018 tarihli olayın iş kazası olduğunun tespitini ve olay sebebiyle davacının maluliyet oranının saptanması iş göremezlik geliri bağlanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili, öncelikle görev, yetki derdestlik, husumet ve hak düşürücü süre gibi ilk itirazlarını tekrarla, zamanaşımı defi yapılmış sayılarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, iş kazası olmadığını, olayın işletme içerisinde meydana gelmediğini, dışında meydana geldiğini, iş yeri ile ilgisinin bulunmadığını bu sebeple Kuruma bildirim yapılmadığını, kendilerine düşen bir sorumluluk olmadığını, eylemin iş yerinden de bağımsız gerçekleştiğini, ayrıca davacının güvenlik görevlisi olmayıp halkla ilişkiler sorumlusu olduğunu, görev yerinin de iş yerinin içi olduğunu, davacının olay sırasında müşterilerin karşılanması için içeride hazırlık yapması gerekirken dışarıda olduğunu sebebinin bilinmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında: "Davacının davasının kabulü ile Davacının davalı iş yerinde çalışırken 14.04.2018 de meydana gelen silahlı saldırı sonucu yaralanması sebebiyle gerçekleşen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi kapsamında iş kazası sayılması gerektiğinin tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1-Davalı şirket vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuştur. Temyiz dilekçesinde:

A. Davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, olayın işletmenin dışında meydana geldiğini, iş kazası olarak kabulü halinde dahi müvekkile sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacının halkla ilişkiler sorumlusu olduğunu, ceza davasının da davacı ile çatışmaya karışan şahıs arasında görüldüğünü, kararın bozulmasını talep etmektedir.

2. Davalı Kurum vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuştur. Temyiz dilekçesinde:

A. Kurum raporunda iş kazası olarak kabul edilmediğini, Kurumun işleminde mevzuata aykırılık bulunmadığını, eksik araştırma ile karar verildiğini, kararın bozulmasını talep etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde 14.04.2018 tarihinde geçirdiği kazasının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR