Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8614 K.2025/16196

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili işyerinde çalıştığı sırada 16.03.2018 tarihinde meydana gelen iş kazasında ağır yaralandığını, davalı-işvereninin iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri yerine getirmediğini, iş kazasının meydana gelmesinde işverenin kusurlu olduğunu, meydana gelen kaza nedeni ile davacının meslekte kazanma gücünde geçici kayba ve sürekli azalmaya neden olduğunu, bu nedenle 1.000 TL maddi ve 100,000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen kazanın davacının kendi kusuru ile oluştuğunu, davalı-şirketin iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri yerine getirdiğini,kaza ile zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, taraflarına ait sorumluluklarının doğması ihtimaline istinaden davanın ... A.Ş.'ye ihbar edilmesini beyan ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...1)Davanın kısmen kabulü ile 2)a) 320.990,66 TL maddi tazminat alacağının kaza tarihi olan 16.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, b) 100.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 16.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; iş kazasının oluşumunda davalı firmanın bir kusurunun bulunmadığını, sandviç panelleri sökülürken vidalarının sökülmüş olduğu sandviç panelin üzerinde dururken palenin eğilmesi sebebiyle davacının düştüğünü, kazanın davacının dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiğini, davacının iş sağlığı ve güvenliği eğitimini aldığını, davacıya tüm koruyucu ekipmanların verildiğini, bilirkişi raporunda;

"...davacının asgari ücretin biraz üzerinde gelir ettiği kanaatindeyim..." dediğini, tarafsızlığına gölge düşüldüğünü, davacının asgari ücretle çalıştığını, bu husus işyeri kayıtlarıyla da sabit olduğunu, davacı lehine 100.000,00 TL gibi manevi tazminata hükmedildiğini, davalı şirket yetkililerinin davacı ile ilgilendiğini, tüm hastane giderlerini karşıladığını, kendisini yalnız bırakmadığını, davacı; davalı şirket temsilcilerinden şikayetçi olmadığını, bu nedenle manevi tazminat miktarından bahsedilemeyeceğini, davacıya takdir edilen manevi tazminat miktarının çok fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; açılan ilk davada davacı lehine rapor geldiğini, maddi tazminat açısından da tam kabul ile sonuçlandığını, hangi gerekçe ile tam kabul ile kazanılan davayı davacının istinaf etmesi gerektiğinin izahının yapılmadığını, 24.04.2024 tarihli ek rapora davalı tarafça itiraz edilmediğini, davacı lehine usuli kazanılmış müktesep hak mevcut olduğunu, ek raporda belirtilen 397.150,85 TL üzerinden hüküm kurulması gerektiğini, Mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20... . maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

A)Davalı vekilinin davacı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince davacı kazalı yararına 100.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde kabulüne karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B)Taraf vekillerinin davacı yararına hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat istemi yönünden talep gibi 370.191,72 TL üzerinden hüküm kurulduğu davacı vekilince maddi tazminata yönelik hüküm yönünden istinaf talebinde bulunulmadığı,

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yargılamaya devam olunarak bu kez davacı lehine 320.990,66 TL maddi tazminata karar verildiği ve bu karara yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde kabulüne ve reddine karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.