Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8832 K.2025/13896

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 20.07.2015 - 22.02.2018 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını beyanla Kuruma eksik bildirilen günlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır. Fer'i müdahil Kurum vekili; müvekkili Kurum kayıtlarında dava konusu edilen dönemlerde, 07.10.2015 - 28.02.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışma kaydının tespit edildiğini, bu dönemler dışında davacının davalı işverene ait işyerinde herhangi bir hizmet kaydının bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacı ...’in, ... sicil sayılı ...Yapı Elemanları İklimlendirme San. Tic. A.Ş. unvanlı iş yerinde 01.09.2015-01.07.2020 tarihleri arasında hizmet akdi ve asgari ücretle toplam 1741 gün çalıştığının tespiti ile bu çalışmasından 1093 gün çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği; 648 günlük çalışmasının ise Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, dinlenen tanıklar davacının davalının yanında çalıştığını doğrulamış,

özellikle tespite konu dönemlerde çalışmaları kayda yansıyan tanıkların açık anlatımı ile davacının kesintisiz ve tam çalıştığı sübuta ermiş görünmekte olup davalı taraf davacının işe başladığı tarihe ilişkin tanık beyanlarının çeliştiğini ifade etmiş olmakla birlikte istinaf dilekçesinde ifade edilen tanıkların anlatımlarının belli bir tarih olarak ortaya konulamadığı, tanık beyanlarının bu açıdan çelişkili olduğundan bahsedilemeyeceği, kaldı ki işe başlama tarihine ilişkin bordro tanığı ...anlatımının dikkate alındığı,

söz konusu tanığın anlatımı ile kendisinin işe başlama tarihi dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin kabulünde bir isabetsizliğin bulunmadığı görülmüş olup belirtilen nedenlerle ve İlk Derece Mahkemesinin usul ve yasaya uygun gerekçesine göre davalının ve fer'i müdahil Kurumun istinaf talebi yerinde görülmediğinden istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tanıkların beyanlarının dosya içerisinde mevcut resmi kayıtlar karşısında soyut düzeyde kaldığını, dinlenen tanıkların müvekkili şirket aleyhine derdest davalarının bulunduğunu, davacının Kuruma eksik bildirilen bir çalışmasının olmadığını, çelişkili tanık anlatımlarının hükme esas alındığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; resmi Kurum kayıtlarına dayanmayan eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR