Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8949 K.2026/1353

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 22.06.2018 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacı işçinin 21.03.2018-23.01.2019 tarihleri arasında çalıştığını, maden işçisi olarak çalıştığını ve giriş çıkışlarındaki tüm yasal haklarının ödendiğini, 22.06.2018 günü meydana gelen kaza ile ilgili olarak yapılması gerekli tüm yasal işlemlerin davalı şirket tarafından eksiksiz yerine getirildiğini, kaza sonrasında da davalı şirket tarafından gerekli tüm tedavi imkanlarının davacıya sunulduğunu ve 100.000,00 TL'si belgeli olmak üzere 150.000,00 TL civarında masraf yapıldığını, kazaların oluşmaması adına şirket tarafından gerekli tüm tedbirlerin alındığını, tüm eğitimlerin verildiğini, tüm ekipmanların çalışanlar için eksiksiz sağlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Maddi tazminat isteğinin kabulü ile iş gücü kaybından kaynaklanan 6.247.716,09 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 22.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteğinin kısmen kabulü ile 90.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 26.06.2018 tarihinde davalı nezdinde çalışırken mermer kesim makinesinin telinin koparak davacıya çarpması sonucunda meydana gelen iş kazasında %51 oranında maluliyet oluştuğu, maluliyet oranının belirlenmesi yönünden SGK, SSYSK, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, Adli Tıp 2. Üst Kurulu tarafından verilen raporlara göre maluliyetin %51 oranında olduğu hususunun netlik kazandığı,

olay nedeniyle davacının %10, davalı şirketin %90 oranında kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporunun maddi olgular, olay ve dosyadaki veriler ile iş güvenliği mevzuatına uygun olduğu, olayın iş kazası olduğunu belirten SGK komisyon kararında belirtilen kusur oranının, dosyada bilirkişi heyetinden alınan 30.11.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunun ve 14.01.2021 tarihli bilirkişi ek heyet raporunda kusur oranının birbiriyle uyumlu olduğu,

dosya kapsamında alınan aktüerya bilirkişi raporunun iş hukuku ilkelerine uygun, denetime elverişli ve Yargıtay kararlarıyla uyumlu olarak bakiye ömür hesabında TRH 2010 tablosunun değerlendirildiği ve hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu, talep edilen manevi tazminat miktarının olay tarihi, kusur oranı, ülkenin ekonomik koşulları, maluliyet oranı birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygun ve makul olduğunun değerlendirildiği gerekçesiyle;

davacı ve davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1) b) 1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Asgari ücret artışı durumunda hükme en yakın bilinen veriler ile hesaplama yapılması gerektiğinden bu yöndeki hakların saklı tutulmamasının hatalı olduğunu, b. Hüküm altına alınan manevi tazminatın yeterli olmadığını belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Kusur oranını kabul etmediklerini bu yöndeki iddialarının dikkate alınmadığını, davacıya eğitim verilmesini ve elmas tel kesim makinesiyle çalışmaya başlamadan önce fiziki durumu kontrol etmeksizin çalışan davacının kusurlu olduğunu, b.Aktüerya bilirkişi raporunun kapsamını kabul etmediklerini, bakiye ömür hesabında TRH 2010 tablosunun esas alınmasının hatalı olduğunu, c. Maluliyet oranını kabul etmediklerini, d. Islah dilekçesine itirazlarının değerlendirilmediğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

b.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

c.Dosya içeriğine göre, temyize getirilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. 2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR