Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/912 K.2025/6751

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının davalı ...'in yanında 2001 Ekim tarihinde çalışmaya başladığını, 2010 yılı Kasım ayında işten ayrıldığını, davacının davalıya ait bahçede bekçilik yaptığını, bahçenin satılması sonucu işten çıkarıldığını belirterek davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının işyerinde davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde bahçenin davalının şahsi malı olmadığını, bahçenin dava dışı ...'e kayıtlı olduğunu, ...'in 2007 Eylül ayında vefatı üzerine mirasçılarına intikal ettiğini, davacının davalının yanında hiç çalışmadığını belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili, Kurum kayıtlarında davacının diğer davalının yanında çalıştığına dair Kuruma herhangi bir bildirim yapılmadığını, davacının bu iş yerinde çalıştığına dair herhangi bir kayda veya belgeye rastlanılmadığını belirterek davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2018/403 E., 2022/145 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı iş yerinde 01.10.2001-20.10.2010 tarihleri arasında toplam 3.259 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 3.259 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2023 tarih ve 2022/2080 E., 2023/261 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekili istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; muris ...'in 09.09.2007 tarihinde vefatı ile bu tarihe kadar çalışmanın geçtiği bahçenin muris adına tescilli olduğu anlaşıldığından 2007 tarihi öncesi yönünden işverenliğin belirlenmesi, işverenin muris ... olduğunun anlaşılması halinde mirasçıların davaya katılımının sağlanması, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.10.2001-09.09.2007 tarihleri arasında davalılar murisi ... yanında, 09.09.2007-15.10.2010 tarihleri arasında davalı ... yanında aralıksız kesintisiz asgari ücretle çalışma yaptığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, çalışmanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR