Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/9667 K.2025/13076

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının davalıya ait iş yerinde çalışırken 25.07.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu uğradığı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Kurumca iş kazası ve meslek hastalığı, malullük ve yaşlılık sigortasına ilişkin hükümler gereği meslekte kazanma gücü ve çalışma gücü kaybı tespitine göre iş kazası geçiren ve meslek hastalığına tutulan sigortalılar ile çalışma gücü kaybı olan sigortalılara gelir ve/veya aylık bağlanmakta olduğu, bahsi geçen tespit işlemlerinin Kurum Sağlık Kurullarınca yerine getirildiğini ve kurullarca alınan kararlara itiraz merciinin ise Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu olup kararların nihai ve tarafları bağlayıcı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının maluliyet oranının %51.0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

İnceleme konusu dosyada; davacı sigortalı ... 'in geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiş, Mahkemece ATK 2. Üst Kurulunun raporu esas alınarak sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 51.0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de talebin iş kazasına dayalı olarak sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olması ve en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre davacının geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 13.01.2015 tarihinden itibaren % 51.0 olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, sürekli iş göremezlik başlangıç tarihi belirtilmeksizin ve ayrıca uzun vadeli sigortalılık kolu ile alakalı olan maluliyet kavramının kullanılması usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR