Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/9759 K.2025/15066

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının .... işyerindeki 07.08.2014 - 01.08.2016 tarihli arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 24.02.2015 tarihinde iş akdi ile çalışmaya başladığını ve bu tarihte sigorta gitrişinin yapıldığını, 31.07.2016 tarihinde işçinin kendi isteği doğrultusunda işten ayrıldığını, davacının iddia ettiği bir şekilde çalışmasının bulunmadığını beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile a- 4...4 TC Kimlik numaralı, 3...1 sigorta sicil numaralı davacı ...'nin ... Mahallesi, ....

Caddesi, No:30 .../... adresinde bulunan ... iş yeri sicil numaralı ... işi iş yerinde 07.08.2014 - 31.08.2015 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak 385 gün çalıştığı, 181 gününün Kuruma bildiriminin yapıldığı 204 gününün ise fer'i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine, b- 4...4 TC Kimlik numaralı, 3...1 sigorta sicil numaralı davacı ... 'nin ... Mahallesi, ... Sokak .../... adresinde bulunan ...

İş yeri sicil numaralı ... işi iş yerinde 01.09.2015 - 31.07.2016 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak 330 gün çalıştığı, 316 gününün Kuruma bildiriminin yapıldığı 14 gününün ise fer'i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kooperatif ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ''Davalı kooperatif vekilinin istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine, 2- Talep halinde davalının yatırdığı istinaf harçlarının kendisine iadesine, B) 1-Fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile ...

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince verilen 07.07.2021 tarih, 2016/308 Esas ve 2021/134 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca esas hakkında düzelterek yeniden hüküm verilmek üzere kaldırılmasına, 2- Davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı kooperatife ait ... Mahallesi ...

Sokak bila numaralı .../... adresinde faal süt toplama merkezi mahiyetli tescilsiz iş yerinde 07.08.2014 - 24.02.2015 tarihleri arasında 2014/8.ayda 25 gün, 2014/9.ayda 30 gün, 2014/10.ayda 30 gün, 2014/11.ayda 27 gün, 2014/12.ayda 30 gün, 2015/1.ayda 30 gün, 2015/2.ayda 24 gün olmak üzere toplam 196 gün çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi istemiyle temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının davalı kooperatifte 07.08.2014- 01.08.2016 arası tarihleri arası çalıştığı iddiasıyla açılan hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil SGK vekili tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR