Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/9956 K.2025/11815

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 14.11.2016 tarihinden itibaren çalışmaya başladığının tespiti ile yatırılmayan sigorta primlerinin yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; işyeri sicil no.sunun ... olduğunu ve mevcut bilgi ve belgelerin tetkikinde davacının 01.06.2017 tarihli işe giriş bildirgesinin internet ortamında sunulduğunu, 31.03.2018 tarihinde çıkışının yapıldığını, 15 gün devamsızlık ve 21 diğer ücretsiz izin olarak eksik gün nedeni ile bildirildiğinin tespit edildiğini, çalışma iddiasının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespitinin gerektiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... işveren numaralı işyeri .... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından 01.06.2017 tarihli işe giriş bildirgesinin internet ortamında verildiğini, 31.03.2018 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, davacının söz konusu işyerinde çalışmasının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatı gerektiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının eliyle verdiği dilekçede işe giriş tarihine ispat varakadan bahsettiğini, bu belge kendilerinin de ifade ettiği üzere matbu bir evrak olup söyledikleri tarih ise evrakın basım tarihi olduğunu, bu surette anlaşılması gereken, Aralık 2016 tarihinin işe giriş değil davacının imzaladığı evrakın basım tarihi olduğunu, asıl işe giriş tarihi sigorta başlangıcının yapıldığı 01.06.2017 tarihi olduğunu, davacının, davalı müvekkil şirkette Aralık 2016 ile Haziran 2017 arası fiili ve sigortalılığa esas çalışması olmadığını ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararda tanık beyanlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de dosya kapsamında davacının, işyerindeki çalışmasının ispatlanamadığını, davacının uyuşmazlık konusu tarihlerde çalıştığı iddiası, işyeri kayıtları, ücret tediye bordroları gibi çalışmaya dair işveren nezdindeki kayıtlar, işyerinin söz konusu tarihte faal olup olmadığının sigorta, vergi kayıtları nezdinde belirlenmesi, aynı işyerinde çalışan tanıkların gerekirse komşu işyeri tanıklarının dinlenmesi, yani davacının söz konusu işyerinde çalışmasının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatı gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sigorta başlangıç tarihinin tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı şirket vekilince ve fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR