Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2002/8501 K.2002/9268

213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 341 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 540 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 541 ]

"İçtihat Metni"

DAVA

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Nihat'ın yapılan yargılanması sonunda: Beraatine dair ( Kocaeli Asliye Ceza Mahkemesi )nden verilen 19.4.2001 gün ve 1999/775 Esas, 2001/558 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 7.6.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR

213 sayılı Kanunun 341. maddesinin 1. fıkrasında vergi ziyaı, mükellefin veya vergi sorumlusunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak tanımlandığı,

son fıkrasında ise verginin sonradan tahakkuk ettirilmesi veya tamamlanması veya haksız iadenin geri alınmasının ceza uygulamasına mani teşkil etmeyeceğinin öngörüldüğü ve esasen dairemizin süreklilik gösteren içtihatları ve Ceza Genel Kurulunun 22.5.2001 gün ve 99/114, 12.6.2001 gün ve 117/119 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşmasında soyut ( mefruz ) vergi ziyaının yeterli bulunduğu, gerçek vergi ziyaı aranmayacağı gözetilerek,

TTK.nun 540/1 -2 ve 541. maddeleri uyarınca şirket idare ve temsilcisinin kim olduğu şirket ana sözleşmesi getirtilip ticaret sicil memurluğundan da sorularak tespiti, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.12.1990 gün ve 312/340 sayılı kararı dikkate alınarak suç ve suçlu arasındaki illiyet bağı ve temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, vergi kaybı oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,