Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2006/5506 K.2006/7886

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 264 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 787 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 796 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 797 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

"İçtihat Metni"

Dolandırıcılık suçlarından hükümlü Y....'nın yapılan yargılaması sonunda: Mahkûmiyetine dair Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.3.1999 gün, 1996/31 Esas, 1999/393 Karar sayılı kesinleşmiş hükmün, 5237 sayılı Yasanın 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip yeniden değerlendirilmesi sonucu aynı mahkemece duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde verilen 24.6.2005 gün ve 2005/751 Esas, 2005/ 964 Karar sayılı ek karara hükümlü tarafından vaki itiraz üzerine Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 26.7.2005 gün,

2005/357-368 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmesinden sonra dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere C.Başsavcılığının bozma isteyen 22.8.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca duruşma açılarak veya dosya üzerinde verilen kararlar temyize tabi olup itiraz üzerine Çorum Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar hukuki değerden yoksun bulunduğundan ve CMK.nun 264. maddesi gereğince itiraz dilekçesi temyiz davası açma niteliğinde görüldüğünden dosyanın incelenmesine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü;

Hükmün niteliğinde bir değişiklik olmadığı gibi takdir hakkı da kullanılmadığından evrak üzerinde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı Yasaya göre yeniden hüküm kurulan suçlarda sağlanan haksız menfaat miktarı gözetilerek TCK. nun 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümlünün eylemlerine uyan 765 Sayılı TCK. nun 503, 522, 81. maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 157. maddesini karşılaştırıp, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunu değerlendirerek buna göre hüküm kuran mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;