KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2006/8231 E., 2009/3667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Memura kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nun 268/1. md. delaletiyle 267/1,269/2. md gereğince 4 ay 15 gün hp.
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:
1-Sanığın, adli tahkikat sırasında görevli polis memurlarına kendini “...” olarak tanıtıp bu kimlik bilgileri ile evrak tanzimine sebep olduğundan bahisle 765 Sayılı TCK. nun 343. maddesi uyarınca cezalandırılması için açılan kamu davasında, sanık savunmasında bu kişinin teyzesinin oğlu olduğunu beyan etmesine göre gerçekte “...” isimli bir kişi olup olmadığı araştırılıp bu isimde bir kişi var ise 5237 Sayılı TCK. nunun 268/1. maddesi aracılığıyla 267/1. maddesindeki suçun, şayet böyle bir kimse yok ise 206. maddesindeki suçun oluşacağı gözetilmeden, eksik soruşturmayla 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca yapılan karşılaştırmada 5237 Sayılı TCK. nun 267. maddesiyle hüküm kurulması,
2-Tutanak düzenleyecisi tanıklar ...ve ...'in duruşmadaki beyanlarında; şikayetçinin, sanığın adının ..., diğer sanık ...'in ise ... olduğunu söylemesi üzerine bu konuda araştırma yaptıklarını, nüfus müdürlüğü ve askerlik şubesinden sorduklarını, telefonla görüştükleri ...'ün de sanığın isminin ... olup, asker kaçağı bulunduğunu bildirmesi üzerine sanığın verdiği kimlikte ısrar ettiğini, askeri cezaevinde kaldığı tespit edilen sanığın, cezaevi kayıtlarına göre bildirilen eşgalinin uyması üzerine gerçek kimliğini açıklamak zorunda kaldığını açıklamaları ve olayın mahkemece de bu şekilde kabulü karşısında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde TCK. nun 269. maddesinin uygulanması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2006/8231, K. 2009/3667, 1 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama