Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2006/8390 K.2009/4933

I-Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin 23.11.2004 gün ve 2003/89 Esas, 2004/251 Karar sayılı ilk hükme yönelik temyizi olmuşsa da yasal süresinden sonra yapılması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerektiği ve bu suretle hakkındaki hükmün kesinleştiği dikkate alınmadan Yargıtay C. Başsavcılığının 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca “iade işlemi” yapılması üzerine mahkemece adı geçen hükümlü Semih hakkında da duruşma yapılarak 7.12.2005 tarihinde yeniden kurulan karar yok hükmünde olup hukuken geçerli olmadığı cihetle temyizi mümkün bulunmadığından, adı geçen hükümlü müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... müdafiinin temyizine gelince:

Delilleri irdeleyip duruşmadan ve tahkikattan edindiği kanaate göre suçun sübutu ile vasfını değerlendiren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfının tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç işlemediğine dayanan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle adı geçen sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA,