KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2006/9105 E., 2009/4955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma
- Hüküm
- 765 S.K 350/1,59,647 S.K 4-5.mad. uyarınca 3300 YTL apc,10 taksitte tahsili
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, adli sicil kayıtlarından hırsızlık, sahtecilik, müessir fiil ve 6136 Sayılı Yasaya muhalefet gibi bir çok suçtan sabıkası bulunan sanığa, “kişiliği ve suçun işlenmesindeki özellikler” nazara alınarak asgari hadden ceza tayini ile hükmolunan hapis cezasının aynı gerekçe ile paraya çevrilmesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Suçtan önce kasıtlı bir çok suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2006/9105, K. 2009/4955, 29 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama