KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2007/4363 E., 2010/2551 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği,dolandırıcılık.
- Hüküm
- 1- Dolandırıcılık eyleminden açılan kamu davasının zaman aşımı nedeniyle ortadan kaldırılması.2-5237 S.K 204/1,63.mad. uyarınca 2 yıl hp,tutukluluğun mahsubu.
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
I)Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan vekilinin yokluğunda verilip 24.01.2007 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süre geçtikten sonra 02.02.2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
1-Dairemizin 2007/3893 Esasında kayıtlı olan ve aynı mahkemenin aynı sanık hakkındaki 18.01.2007 gün, 2000/161 Esas,2007/3 karar sayılı dosyası ile işbu dosya birleştirilerek sanığın şirketin kar ortağı olduğunu şirket yetkililerinin bilgisi dahilinde imza yetkisi olmadığı halde suça konu çeki keşide ettiği gibi önceden de bu şekilde keşide ettiği birçok çekin şirket tarafından ödendiğine ilişkin savunmasının doğruluğu araştırılarak,bu konudaki belgelerde getirtilip toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
Resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 Sayılı TCK. nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde hapis cezalarının eşit olacağı 5237 Sayılı TCK. nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 Sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 Sayılı TCK. nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/4363, K. 2010/2551, 8 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama