Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/4747 K.2010/2527

765 sayılı yasa sanık lehine kabul edildiği halde,uygulama alanı olmayan 5237 sayılı yasanın tekerrür hükümlerini düzenlemediğinden bahisle tekerrüre esas sabıkasının dikkate alınmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak,toplanan deliller karar yerinde incelenip, kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunan sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,