Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/5088 K.2010/7516

...: 765 Sayılı TCK'nun 510, 80, 522/ 1, 59/ 2, 647 S.Y. 6. md. 1 yıl 24 gün hapis cezası, tecil, ...: Beraat, ...: Beraat

I-5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklar ... ve ...’e yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının,

kesici son usuli işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 26.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... ile ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında “hizmet nedeniyle emniyeti suistimal” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyizine gelince;

1-5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi yerine, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,