Sanık Rıfat'ın 765 sayılı TCY.'nın 64,504/7,80,522,523,59. madde ve fıkraları gereğince 8 ay 22 gün hapsine,1.045.00 YTL. adli para cezasına, 7 ay 23 gün hapsine ve 555.00 YTL. adli para cezasına, sanık ...'nın 765 sayılı TCY.'nın 504/7,522,523,59,63,40, 647 sayılı Yasanın 6. madde ve fıkraları gereğince 3 ay 10 gün hapsine, 103.00 YTL. adli para cezasına ve ertelenmesine, sanık ...'ın 765 sayılı TCY.'nın 504/7, 522,523,59,63,40, 647 sayılı Yasa'nın 6. madde ve fıkraları gereğince 3 ay 10 gün hapsine,194.00 YTL. adli para cezasına ve ertelenmesine, Sanık ...'ın ise,765 sayılı TCY.'nın 504/7,522,523,59, 63,40,647 sayılı Yasa'nın 6. madde ve fıkraları gereğince 2 ay 6 gün hapsine,66.00 YTL. adli para cezasına ve ertelenmesine ilişkin.,
I)Sanıklardan Rıfat Tanğüç’ün, 2002 yılında haksız yere doğrudan gelir desteği ödemesi almak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair hüküm yönünden, kararın gerekçe bölümünde.
5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3.maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek bulunacak sonuç cezaların denetime olanak verecek şekilde karşılaştırılması yapıldıktan sonra lehe yasanın tespiti, 5237 sayılı TCK’da 765 sayılı TCK’nun 522. maddesine benzer bir düzenlemeye yer verilmemiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın,
suç konusu değeri ile meydana gelen zarar miktarı dikkate alınarak tayin edilmesi gerektiği ve 5377 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 5237 sayılı TCK’nun 158/1-e, 43/1, 168/1 ve 62 maddeleri uyarınca tayin edilebilecek olan 8 ay 10 gün hapis ve 1360YTL adli para cezasının, 765 sayılı TCK’nun 504/7, 80, 522, 523, 59. maddeleri uyarınca takdir ve tayin edilen 8 ay 22 gün hapis ve 1045YTL adli para cezasından, hapis cezasının miktarı nedeniyle daha lehe olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nun sanığın aleyhine olduğu kabul edilerek 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,
II)5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca tüm sanıklar yönünden "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.