Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/5797 K.2010/4308

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Kayden 08.12.1987 doğumlu olan, sanığın suçun işlendiği en son paranın çekildiği 23.2.2005 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşıldığı halde hakkında lehe olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5560 sayılı Kanunla değişmezden önceki hali ile 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğu ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/1. maddesinde yer alan “çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda belirlenen ceza, en çok üç yıla kadar (üç yıl dahil) hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açılanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanmadan ve verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

765 sayılı TCK.nun 522.maddesi uygulamasıyla suç tarihi itibariyle sağlanan haksız menfaat miktarının hafif olduğu nazara alınmadan pek hafif kabul olunarak eksik ceza tayini ve 5275 sayılı Yasanın 122. maddesiyle 647 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırıldığı, 5275 sayılı Kanunda da süresinde ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı halde gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi,