Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/5930 K.2010/3612

Sanık lehine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nun 19.maddesi uyarınca adli para cezasının 440 T.Lden az olmayacağının gözetilmemesi, sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı Yasanın 95/2.maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza, ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkumiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkumiyetler yönünden de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9.maddeleri ile 5728 sayılı yasayla değişik CMK.nun 231.maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında,

henüz uyarlama yargılaması yapılmamış hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkındaki lehe yasanın belirlendiği anlaşılmayan önceki kesinleşmiş erteli cezasının 765 sayılı Yasanın 95/2.maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasından "sanığın sabıka kaydında adı geçen Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/91-52 karar sayılı erteli mahkumiyet ilamının TCK.nun 95/2.maddesi gereğince aynen infazına" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın,