Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/6213 K.2010/3784

Şikayetçi ...’ye yönelik teşebbüs aşamasında kalan dolandırıcılık suçundan açılan dava hakkında zamanaşımı içinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın şikayetçi ...’a karşı yüklenen dolandırıcılık suçunu işledikten 15-20 gün sonra aynı yöntemle 29.12.2005 tarihinde şikayetçi ...’de dolandırmaya kalkıştığının iddia olunmasına karşın hükmün gerekçe bölümünde tamamlanan eylemin şikayetçi ... ye karşı işlendiğinin kabul olunması suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

2--Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın şikayetçi ...’u kandırarak elde ettiği haksız menfaat miktarının 50 YTL olduğu kabul olunmasına karşın, temel cezanın adalet ve nesafet kurallarına uygun şekilde, objektif kriterlere göre tayini yerine, somut olaya uymayan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yasadaki kavramlar tekrarlanmak suretiyle, temel hapis ve adli para cezasının en üst hadden tayin olunması,5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendindeki kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar,

diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazına kadar uygulanacağı gözetilmeden,uygulama şekli gösterilmeden ve anılan maddenin hüküm fıkrasının 5 ve 8.bendlerinde iki kez yazılması,58.maddenin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında adli sicil kaydındaki hangi ilamın esas alınarak mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunduğunun kararda gösterilmemesi,