Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/6335 K.2010/3729

Sanık ...’in hırsızlık suçundan Giresun Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.1999 tarih ve 1999/543 Esas ve 1999/735 sayılı kararı ile mahkumiyetine ilişkin hükmün şartla tahliyesinin geri alınıp alınmayacağı hususunda mahallinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı-azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak:

1-Para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair 5275 sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden anılan Yasanın 122. maddesiyle yürürlükten kaldırılan 647 sayılı Yasanın 5/6. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmolunması,

2- Tekerrüre esas hükümlülüğü 300 TL adli para cezası olan sanık ...’a hükmolunun hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5275 sayılı CGTİHK.nun 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren geçici 1. maddesi ile 765 sayılı TCK’nın 81/3. maddesi uyarınca “3 gün” arttırılabileceği gözetilmeden fazla ceza tayini.