Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/6890 K.2007/8354

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

"İçtihat Metni"

Sahte senet düzenlemek suçundan sanık Mustafa 'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, SAMSUN 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.1997 tarihli ve 1996/12 esas, 1997/191 sayılı kararının infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebinin reddine dair, aynı Mahkemenin 21.09.2005 tarihli ve 1996/12 esas, 1997/191 sayılı ek kararını, dosya kapsamına göre,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." Şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması,

herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19.06.2007 gün ve 32287 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.

Başsavcılığının 19.07.2007 gün ve KYB.2007143278 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Memur olmayan kimsenin resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar ağır hapis cezası olarak öngörülmüştür.

Aynı suçun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'ndaki karşılığını oluşturan 204/1. maddesinde ise, ceza iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlenmiştir.

Ağırlaştırılmış müebbet hapis ile müebbet hapis cezaları dışındaki cezalar yönünden takdiri indirim nedeniyle indirime olanak sağlayan yasa maddeleri 765 sayılı TCK'nun 59. ve 5237 sayılı TCK'nun da 62. maddesinde benzer biçimde düzenlenerek, bu nedenle 1/6 oranında indirim yapılabileceği hüküm altına alınmıştır.

İncelenen dosya içeriğinden; hükümlünün resmi evrakta sahtecilik suçundan, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi uyarınca cezanın alt sınırı olan 2 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasını müteakip aynı Yasanın 59. maddesinin uygulanması ile cezanın 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun bu suça ilişkin hükümlerinin uygulanması halinde ise; 204/1. madde uyarınca cezanın alt sınırı olan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasından sonra, 62. madde ile cezası 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay hapis cezasının verilmesinin gerekeceği, cezanın süresi itibariyle paraya çevrilme imkânının bulunmadığı, kaldı ki hükmolunacak cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının da uygulanmasının gerekeceği, hükümlünün daha önce işlediği ve adli sicil kaydında yer alan dolandırıcılık suçu nedeniyle mahkûm olup infaz ettiği 4 ay hapis cezası nedeniyle sahtecilik suçundan verilecek cezanın ertelenmesinin de mümkün olmadığı dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nun hükümlü lehine olduğu anlaşılmakla;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki "1 Haziran 2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak, Türk Ceza Kanununun lehe olan hükümlerin derhal uygulanabileceği hallerde, duruşma yapılmaksızın da karar verilebilir" hükmü dikkate alınarak, mahkemece duruşma yapılmasızın evrak üzerinde 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun ilgili bütün maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip, sabıkalı kişiliği nedeniyle cezası ertelenemeyeceğinden 765 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.