Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/7280 K.2010/5716

Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın tayininde, 5237 sayılı TCK.nun 61/1-e maddesi uyarınca elde edilen pek fahiş yararın dikkate alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıkla ilgili olarak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin kararında eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmeyerek sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 157/1.maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası "suçun işleniş şekli suça etki eden sebepler" nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 365 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 61/8.maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrasına aykırı olarak sanığın aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3- 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun uygulanması halinde, infaz rejimi olarak kabul olunan tekerrür hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde aynı Yasanın 58/7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin de uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 157/1.maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının yanında tayin olunan temel adli para cezasının 5 güne, aynı Yasanın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 güne, mahkemenin kabulü gibi,