Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/8064 K.2010/5632

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca. 765 Sayılı TCK. ile 5327 Sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de.

765 Sayılı TCK.nun 350.maddesindeki suçun 5237 Sayılı TCK.daki karşılığının 204/1 maddesinde olduğunun ve her iki maddedeki cezaların alt ve üst sınırlarına göre 765 Sayılı TCK.nun lehe olduğunun açıkça anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak olunmamış, adli sicil bülteninde yer alan ve İzmir 14.Asliye Ceza Mahkemesince 13.05.2002 gün, 464-788 sayı ile verilmiş görünen mahkumiyetinin infaz tarihi araştırılarak sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 81.maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması, sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyeti bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231/5 maddesinden yararlanmayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Adli emanette bulunan suça konu sahte belgenin, Suç Eşyası Yönetmeliğinin 16/e maddesi gereğince “dosyada delil olarak saklanmasına” yerine, karma uygulama da yapılmak suretiyle 5237 Sayılı TCK.nun 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,