KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2007/8095 E., 2010/4679 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa Muhalefet
- Hüküm
- 213 sayılı yasanın 359/b-1, 647 sayılı yasanın 6. maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezasının retelenmesine..
Karar Metni
377 kelime·2 dk okuma
1-24.11.2006 günlü oturumda, duruşmada hazır bulunan sanık dinlenmeden, şikayetçi idarenin vaki katılma isteminin kabulüne karar verilmek suretiyle 5217 sayılı CMK.nun 238/3. maddesine aykırı davranılması,
2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,
3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2005 tarih ve 5886/2149/200 sayılı iddianamesi ve Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2005 gün ve 390/240 sayılı görevsizlik kararı ile, T.C.
Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğü İzmir Gelirler Bölge Müdürlüğü’nün 11.06.2005 gün ve 003086 sayılı Gelirler Bölge Müdür V. Akif Yılmaz imzalı mütalaası ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” ve aynı takvim yılında “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek” suçlarından kamu davalarının açıldığı ve bu suçların birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilerek iki ayrı hüküm kurulması gerekirken gerek kısa, gerekse gerekçeli kararda iki ayrı suçun varlığı kabul edildiği halde hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı,
4-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları gereğince sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/8095, K. 2010/4679, 15 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama