Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/10468 K.2010/13686

Gerekçeli karar başlığında 16.07.2003 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 06.07.2003 olarak mahkemece mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Kimlik bilgileri kullanılan ...'ın "gerçek kişi" olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla; suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 343/2 maddesinde tanımlanan "memura yalan beyanda bulunmak" suçunun, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 268.maddesi delaletiyle 267.maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9.maddesi hükmüne göre karşılaştırmanın anılan maddeler ayrı ayrı tatbik olunarak yapılması gerekirken 5237 sayılı TCK.nın 206.maddesi esas alınarak yapılması isabetsizliği ceza miktarı itibariyle uygulamanın açıkca sanık lehine olduğu ve aleyhe temyiz bulunmadığı nazara alınarak bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin infaz aşamasında gözönüne alınması mümkün görülmüştür.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunması nedeniyle 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231.maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.