Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/10524 K.2011/22310

“Sahte fatura kullanmak” ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak” fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, sanığın gerçek mal ve hizmet karşılığı olmaksızın komisyon karşılığında sahte fatura ticareti yapan firmalardan aldığı sahte faturaları kullanmak şeklinde oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin sahte fatura kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle karar tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, cezayı arttırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş incelenen dosyaya göre ve hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, sanığın suç kastının olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,