Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/10635 K.2010/7869

1-)Sanık ... ’ın, mahkumiyetine ilişkin 27.05.2003 gün ve 2001/823 Esas, 2003/389 Karar sayılı önceki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden hükümlü sıfatını aldığı, diğer sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle adı geçen sanık yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca iadesinden sonra sadece sanık ... ile ilgili yargılama yapılması ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere,

sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı da gözetilmeden, hükümlü ... ’ın da sanık olarak yargılamaya dahil edilmek suretiyle duruşmaya devam olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ... ’ın vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının , suçun işlendiği 21.05.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden