Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/12260 K.2010/9441

b. TCK 158/1-j, 62 m. uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1666 YTL apc.

Akbank Bafra şubesinin 17.04.2003 gün ve 405 sayılı cevabi yazısından, sanığın 13.11.1998 tarihinde çektiği kredi teminatı olarak borçlusu ... olan 30.05.1999 ve 30.06.1999 ödeme tarihli senetleri verdiğinin belirtilmiş olması karşısında, her iki suçun işlendiği tarihin kredinin çekildiği 13.11.1998 olduğunun kabulü gerekeceğinden, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 13.11.1998 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1-)5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.11.1998 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,

sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Tanzim tarihleri ve borçlusu aynı, ödeme günleri farklı olan suça konu iki adet sahte senedin, bankadan alınan kredi teminatı olarak aynı anda verildiğinin anlaşılması ve 5237 Sayılı TCK.nun 43.maddesindeki teselsül hükmünün, “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda....” denilmek suretiyle 765 Sayılı TCK.nun 80.maddesinden farklı düzenlenmiş olması karşısında; 5237 Sayılı TCK.nun 43.maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı, bu nedenle 5237 Sayılı TCK.nun 204/1 maddesinin lehe olacağı gözetilmeden, 765 Sayılı TCK. 80.maddesindeki artırım oranın az olması nedeniyle lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,