Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/1517 K.2010/7941

4811 Sayılı Yasanın 14/1 maddesinde “Vergi Usul Kanunun 359. maddesinde sayılan fiilleri 31.08.2002 tarihinden önce işleyenler hakkında Cumhuriyet savcılıklarına suç duyurunda bulunulamaz, soruşturma aşamasında olanlar için takibat yapılmaz, açılmış bulunan kamu davaları ortadan kaldırılır ve kesinleşmiş mahkumiyet kararları infaz edilmez.” hükmüne;

aynı kanunun gelir, kurumlar ve katma değer vergilerinde matrah artımının düzenlendiği 7 ve 8. maddelerinde ise, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Şubat 2003 ayı sonuna kadar 1998, 1999, 2000 ve 2001 takvim yılları için matrah artırımında bulunanlar hakkında vergi incelemesi yapılamayacağı ve bu yıllara ilişkin olarak daha sonra başka bir tarhiyat yapılamayacağı hükmüne yer verildiği, gelir vergisi mükellefi olan sanık hakkındaki vergi incelemesinin bu tarihlerden sonra 22.09.2004 tarih ve 1268 sayı ile başlayıp, 07.08.2006 tarihinde vergi suçu raporunun düzenlendiği,

bu rapor ile ekindeki vergi inceleme raporlarından sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanan sanığın fiili ile gelir vergisi ziyaına sebebiyet verdiğinin anlaşılması nedeniyle suç tarihinin 01.04.2003 olacağı, buna göre 4811 sayılı yasadan yararlanma olanağının bulunmadığı gözetilerek, yargılama devam olunarak delillerin toplanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 4811 Sayılı Vergi Barışı Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrasından yararlanabilmesi için aynı maddenin 3. fıkrası gereğince, vergi ziyaına sebebiyet verildiği hallerde salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ve zamlarının aynı kanunun 18. maddesinde öngörülen süre ve tutarda tamamen ödenmesi ve bunlara karşı idari yargı yerlerinde dava açılmaması veya açılan davalardan vazgeçilmesinin gerektiğinden,bu hususların araştırılmaması,