Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/15296 K.2010/3903

...: TCK 64. maddesi yollamasıyla 284,65/3, 647 Sayılı Yasa'nın 6. maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine ilişkin

Gerekçeli karar başlığında başkasının yerine cezaevine girmek, sahte kimlik düzenleyip kullanmak suçlarının tarihinin 07.10.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ...’ün dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkaları olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, uygulanan 765 sayılı TCK nun 284 ve 350/1-3 maddelerinin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın olaya uygulanması gereken ilgili maddelerine göre açıkça sanıklar lehine olduğunun anlaşılması karşısında 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca bozma yapılmamıştır.

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “başkasının yerine cezaevine girmek” suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanıklar hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, ceza takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ...’ın kararın haksız olduğuna, ... müdafiinin suçun sabit olmadığına, ...’ün bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “sahtecilik”, sanık ... hakkında “başkasının yerine cezaevine girmek” suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Fotoğrafı ...’a, kimlik bilgileri ...’ye ait olan ve cezaevine girişte kullanıldığı anlaşılan nüfus cüzdanı üzerinde inceleme yapan Adli Tıp Kurumunun 14.11.2003 günlü raporunda, sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmeyeceği, ancak ilgililerce yapılacak tetkik ve kontrollerde anlaşılabileceği cihetle, ilgililer nezdinde iğfal kabiliyetini haiz bulunmadığının bildirilmesi karşısında, sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu dikkate alınarak,

suça konu nüfus cüzdanının getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra belgenin aldatıcı nitelikte olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumu ve suç vasfının belirlenmesi yerine fiili iğfal'in gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,