Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/15529 K.2012/485

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bıçakla yaralama suçundan aranan ve gelen ihbar üzerine gerçek kimliği bilinerek emniyet görevlileri tarafından yakalanan sanığın, yapılan üst aramasında... ismine düzenlenmiş ancak sanığın resmi bulunan sürücü belgesi ele geçirildiği, bütün adli işlemlerin gerçek kimliği ile yapıldığı,

sanığın yakalandığı tarihte suça konu sürücü belgesini kullandığına dair dosya içerisinde bir delil olmadığı gibi Dikili Cumhuriyet savcılığı tarafından 21.02.2006 tarihinde alınan ifadesinde de bundan 1 yıl kadar önce yaptırdığını beyan etmesi karşısında; suça konu belgenin 01.06.2005 tarihinden önce düzenlenmiş olduğunu kabulü gerektiği, bu durumda sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 350. maddesi kapsamında kaldığı ve eylemine uyan “sürücü belgesinde sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet hükmünün verildiği 25.04.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,