Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/16951 K.2012/1569

Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nun 31. maddesi gereğince hapis cezasının sona ermesine kadar yasal kısıtlılık altında bulundurulmalarına karar verilmiş ise de; bu uygulamanın 765 sayılı TCK'nun 33. maddesine ilişkin olduğu anlaşıldığından sehven yazılan "31. maddesinin" "765 sayılı TCK'nun 33. maddesi gereğince" olarak mahallinde düzeltilmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.04.2008 gün ve 2008/1-53 -2008/70 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nun 31. maddesinin uygulamasının kararda gösterilmediği ve aleyhe temyiz bulunmadığı hallerde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu teşkil etmeyeceğinden, bu hususun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş incelenen dosyaya göre verilen