Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/1709 K.2011/1505

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sanığın suç kastı bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

1-16.12.2005 tarihli Adli Tıp raporunda nazara alınarak sahte olduğu iddia olunan belgelerin aldatabilecek nitelikte olup olmadığının tespiti hakime ait olup, suça konu sürücü belgesinin incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve gerekçeli kararda aldatma yeteneğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

A-Sürücü belgesinin niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 204/3.madde ve fıkrası kapsamında sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı gözetilmeden anılan fıkra uyarınca cezada artırım yapılması,

B-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken “yasal süresi kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle maddenin uygulanma şekli gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

C-Sanığa tayin olunan cezanın 58.madde uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken hangi ilamın hükme esas alındığının kararda gösterilmemesi,