Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/19213 K.2010/9689

Hükmolunan cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda göz önünde bulundurulması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- Sanığın ve müdafiinin elde edilen haksız menfaatin tamamının soruşturma aşamasında şikâyetçiye ödendiğini savunması, şikâyetçinin de 25.09.2004 tarihli oturumda sanık tarafından kendisine 3 milyar TL. ödendiğini beyan etmesi karşısında, zararın tamamen tazmin edilip edilmediği ve giderilme tarihi araştırılarak sonucuna göre 765 sayılı TCK. nun 504/3,80,522,523. ve 5237 sayılı TCK. nun 168. maddeleri değerlendirilerek yüklenen dolandırıcılık suçundan dolayı, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nun 504/3 ve 80 maddeleri ile,

suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 245/1 ve 43. maddeleri karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde, eylemin 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle ve zararın tazmini de tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,