Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/19537 K.2010/1812

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde “başvuru şekli,süresi ve merciinin ” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanığın temyizin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

765 sayılı TCK.nun 350. maddesi ile kurulan hükümde eylem karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesine uygun bulunup anılan yasa açıkça aleyhe olduğundan yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Suça konu kimlik belgesinin delil olarak dosyada saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK. nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının” takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,