Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/1964 K.2010/19

Sanık ...’ın adli sicil kaydına göre koşulları oluştuğu halde hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, tam gün sayısı olarak hükmolunan para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında gösterilmeyen uygulama maddesinin mahallinde “TCK.nun 52/2 maddesi” olarak ilavesi olanaklı görülmüştür.

I-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’nın 01.10.2006 tarihinde bir adet, 03.10.2006 tarihinde ise farklı iki adet “sahte kredi kartını kullanmak” suçları ile sanık ...’ın ... ...

Dalmaz ve ... isimlerine düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanlarını bulundurması nedeniyle “resmi belgede sahtecilik” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

gerek hükmolunan cezaların süresine göre gerekse sanık ...’ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle sanıkların 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK. nun 231/5 maddesinden yararlanamayacakları anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç tarihlerinde henüz kredi kartı şifrelerinin kullanılmaması nedeniyle eylemin TCK.nun 142/2-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağına ilişen, sanık ... müdafiin ise suçların sabit olmadığına,

bilirkişi raporunda kredi kartlarındaki sahteciliğin hemen ve kolaylıkla anlaşılacağının belirtilmiş olması nedeniyle aldatma yeteneğinin

bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-)Sanık ...’in, sahte kredi kartlarını kullanmak suçlarına yardım etmek suretiyle iştirak suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ile C.Savcısının; sanıklar ... ve ...’nın 06.10.2006 tarihinde işledikleri “sahte kredi kartlarını kullanmaya teşebbüs” suçları nedeniyle verilen mahkumiyet kararları ile ...’nın “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet kararına adı geçen sanıklar müdafilerinin temyizlerine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre C.Savcısı ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-)01.10.2006 ve 03.10.2006 tarihlerinde gece geç saatlerde katılanın işlettiği benzin istasyonundan sahte kredi kartları ile alışveriş yapan sanıkların, 06.10.2006 tarihinde saat 02.00 sularında tekrar geldiklerinde, katılanın ihbarı üzerine olay yerinde tertibat alan güvenlik güçleri tarafından yakalandıklarında üzerlerinde ve araçlarında yapılan aramalarda, daha önceki alışverişlerde kullandıklarından farklı ve sahte kredi kartları ele geçirilmiş ise de; bu kredi kartlarını henüz kullanmadıkları gibi hangi kartın kullanılacağı yönünde her hangi bir icraî harekette de bulunmadıklarının anlaşılması karşısında.

06.10.2006 günü saat 02.00’deki eylemlerinin TCK.nun 245/3 maddesindeki sahte kredi kartlarını kullanmaya teşebbüs değil, sanıkların temin ettikleri farklı yabancı bankalara ait her kart için aynı maddenin 2.fıkrasında öngörülen suçu oluşturacağının gözetilmemesi,

2-)Sanık ... ’nın adli sicil bülteninde bulunan ve ... 1.Asliye Ceza Mahkemesince 25.06.2004 gün ve 26-480 sayı ile verilip, 26.11.2004 tarihinde kesinleştiği anlaşılan mahkumiyeti nedeniyle 5237 Sayılı TCK.nun 58/6 maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin, bahsi geçen kararın kesinleşme ve infaz tarihlerinin mahkemesinden sorulup araştırılmaması yasaya aykırı,

3-)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231/5 ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince, sanık ...’ya resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmü yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,