Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/20486 K.2011/21492

Bir başka suç isnadıyla yakalanan sanığın, resmi belgenin düzenlenmesi sırasında memura kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğu iddiasından ibaret eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 343/2 maddesindeki suçu oluşturacağı ve bu suça bakmak ve lehe yasayı tespit görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen resmi belgenin düzenlenmesi sırasında memura kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 09.06.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,