Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/21092 K.2012/6400

Zincirleme işlenen suç nedeniyle uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin 1. fıkrası yerine 2. fıkrasının gösterilmesi sonuca etkili görülmemiş, hükümde hak yoksunluğuyla ilgili olarak “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesindeki yasal haklarını kullanmaktan yoksun bırakılmasına” şeklinde karar verilmiş olup, anılan maddenin 1-c bendiyle ilgili yanlış bir uygulama yapılmadığından tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.