KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2008/2114 E., 2010/10438 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa Muhalefet
- Hüküm
- ...: 1-Sanığın 1998 yılında işlediği suçundan: TCK 102/4, 104/2 maddeleri gereğince; Kamu Davasının Ortadan Kaldırılmasına.
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
2-Sanığın 1999 yılında işlediği suçundan: 213 S.Y. 359/b-1, TCK 59/2 maddeleri gereğince; 15 ay hapis cezası., ..., ...: Beraatlarına.
1- Sanık ... hakkında 1998 yılı için kurulan hükmün temyizinde;
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA
2-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan beraat ile sanık ... hakkında kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçların tabi oldukları suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/2114, K. 2010/10438, 1 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama