Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/21366 K.2010/13146

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Şikayetçinin, 26.10.2005 ve 26.06.2006 tarihli duruşmalarda sanığın suça konu halı’yı 8 ay sonra iade edip zararını giderdiğini ve bu nedenle şikayetten vazgeçtiğini bildirmesi karşısında; yüklenen dolandırıcılık suçundan dolayı suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nun 523. maddesinde dava açılmadan önce yapılan aynen iade veya tazminin cezadan indirim nedeni olarak kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı TCK. nun 168. maddesinde pişmanlık duyarak kovuşturma aşamasında da ödeme veya aynen iadenin indirim nedeni olarak kabul edildiği 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesi uyarınca 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı

Yasanın lehe olduğunun tespiti halinde anılan yasanın 58. maddesinin uygulanamayacağı hususları göz önünde bulundurulmak suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.05.2001 gün, 85/86 sayılı kararında açıklandığı üzere, tekerrüre esas alınan Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.1999 gün ve 1996/45 -1997/127 sayılı ilamıyla 1 yıl 3 ay 16 gün hapis ve 12.565 TL ağır para cezası olmak üzere hürriyeti bağlayıcı ceza ve para cezası olduğu gözetilip, tekerrür nedeniyle para cezasında yapılacak artırımın,

765 Sayılı TCK. nun 2. maddesi hükmü de nazara alınarak tekerrüre esas alınan önceki suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 647 Sayılı Yasanın 5. maddesinin 6. ve 9 fıkralarında belirtilen 10.000 lira esas alınarak hürriyeti bağlayıcı ceza paraya çevrilip para cezasıyla toplandıktan sonra hükmolunan adli para cezasına ilave edilmesi ve hürriyeti bağlayıcı cezanın da belirtilen oranda arttırılması gerektiği gözetilmeden, eksik hapis ve adli para cezası hükmolunması suretiyle adli para cezasının daha az olduğundan bahisle 765 sayılı TCK. nun lehe olduğunun kabulü ile fazla cezaya hükmolunması,