Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/21779 K.2011/20157

Suça konu faturaların gelir vergisinde kullanılması nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 92. maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.04.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenlendiği belirtilen Öztaş Ltd. şirketi hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hakkında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması,

suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup, olmadığı araştırılıp toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm tesisi,

2-Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231 ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılıp değerlendirilmeden sanığın cezasının tecil edilmiş olduğundan bahisle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre:

3-Bir takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle teselsül hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,