Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/21900 K.2012/2032

2- ...: 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine..

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... müdafiinin temyizinde;

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan ve bu nedenle cezası ertelenmeyen sanık hakkında lehe olarak kabul edilen 765 sayılı TCK hükümlerince tayin olunan cezanın tekerrür nedeniyle artırılmaması ve lehe yasa belirlenmesinde değerlendirmeye esas alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyizlerine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’ nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı