Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/4905 K.2010/477

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanık ...’e yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının,

kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 28.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyizine gelince;

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,