Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/51 K.2010/3311

Yargıtay C.Başsavcılığı’nın iadesi üzerine yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlendiğinden sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,sanığın fiilinin 5237 sayılı TCK.nunda suç olarak düzenlenmediğine,suç vasfına yönelen, O yer C.Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mağdurların zararlarının karşılandığı gerekçesiyle şikayetlerini geri aldıklarına ilişkin dilekçelerinin kapsamı ve sanık müdafiinin ödemenin soruşturma aşamasında yapıldığına ilişkin itirazları nazara alınarak mağdurların zararlarının soruşturma veya kovuşturma aşamasında ödenip ödenmediği araştırılmadan kovuşturma aşamasında ödendiğinin kabulü suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca,temel adli para cezasının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra belirlenerek birim gün sayısıyla bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden ,yazılı şekilde hükmolunan tam gün birim sayısının anılan yasanın 52.maddesi uyarınca belirlenen 1 gün karşılığı para cezası ile çarpılması suretiyle artırım ve indirimlerin bulunan adli para cezası üzerinden yapılması ve teselsül nedeniyle hapis cezasında artırım yapıldığı halde adli para cezasında artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,