Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/5263 K.2010/9325

Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar aleyhine temyiz yoluna başvurulan kararlar hakkında Yargıtay tarafından yapılacak inceleme usulü, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca. 322. maddenin 4, 5 ve 6. fıkraları hariç olmak üzere uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 305 ila 326. maddelerinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemenin istisnası olarak 5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin 2. fıkrasında, “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk derece mahkemelerince karar verilmiş olup, temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş bulunan dava dosyalarından, lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği açıkça anlaşılanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan ilgili mahkemesine iade edilebilir.

Bu halde, mahkemesince duruşma yapılarak karar verilir” hükmü yer almaktadır. Bu hüküm T.B.M.M. Genel Kurulunda kabul edilen bir önerge ile maddeye eklenmiş olup, gerekçesinde.

“Yeni ceza mevzuatındaki lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde hükmü veren mahkemece değerlendirme yapılması gerektiği açıkça anlaşılan dava dosyalarının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan mahkemesine iade edilebilmesi imkanı getirilerek, gereksiz yere zaman kaybına yol açacak bir uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.” denilmiştir.

Böylece Özel Dairelerin, lehe yasanın uygulanması için yapacakları bozma kararlarının doğuracağı sonuçlara vakit geçirilmeksizin ulaşılması amaçlanmıştır.

Hükmün düzenleniş amacı da gözetildiğinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade işlemi; temyiz sürecini sonlandıran, yerel mahkeme kararını ortadan kaldıran, mahkemece uyulması zorunlu olan, kendine özgü bir işlemdir. Dosyanın iadesi ile temyiz edilen karar ortadan kalkmakta olup iade işleminden sonra yerel mahkemece kurulan yeni hükme karşı temyiz davası açılması halinde inceleme için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasında yer alan “Yargıtay C.Başsavcılığı’nın iade yazısından evvel her iki sanık müdafii tarafından yapılmış olan temyiz istemleri mahkememizce geçerli görüldüğünden dava dosyasının ayrıca ve resen temyiz incelemesi bakımından Yargıtay C.Başsavcılığı’na gönderilmesine,” şeklindeki paragraf ile 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesi hükmüne aykırı davranılarak, kanun yollarına başvurma hususunda tereddüde sebep olunduğundan;